26 lutego w siedzibie naszego klubu odbył się niezwykle interesujący wykład dr hab. Barbary Dyki. Spotkanie poświęcone było roślinom miododajnym, pszczelarstwu w Polsce oraz właściwościom miodu i innych produktów pszczelich. Była to nie tylko porcja rzetelnej wiedzy, ale także okazja do spojrzenia na pszczoły z zupełnie innej perspektywy – jako na fundament funkcjonowania całego ekosystemu. Każdy słoik miodu zaczyna się w terenie. Pożytki pszczele to rośliny dostarczające nektaru i pyłku kwiatowego – podstawowego pokarmu pszczół. To również drzewa liściaste i iglaste, na których bytują owady produkujące spadź, z której powstaje miód spadziowy. Nektar stanowi dla pszczół źródło energii, pyłek – białka i aminokwasów niezbędnych do rozwoju młodego pokolenia. Bez tych dwóch składników rodzina pszczela nie mogłaby funkcjonować. Rodzina pszczela to przykład perfekcyjnie zorganizowanej społeczności. Każda pszczoła ma ściśle określoną rolę. Robotnice – ważące zaledwie około 100 mg – przez całe życie wykonują różne zadania: najpierw karmią czerw, później budują plastry i przetwarzają nektar, a w końcu stają się zbieraczkami. Ich organizm jest doskonale przystosowany do pracy: posiadają wole miodowe, gruczoły produkujące mleczko pszczele i wosk oraz koszyczki do transportu pyłku. Trutnie, większe i silniejsze, pełnią jedną funkcję – unasiennienie matki. Po zakończeniu okresu rojowego są usuwane z ula, ponieważ zimą nie pełnią już żadnej roli w rodzinie. W centrum tej struktury znajduje się matka pszczela – jedyna samica zdolna do składania jaj, gwarantująca ciągłość pokolenia. Miody dzielimy na nektarowe, spadziowe oraz mieszane. Miód spadziowy powstaje z przetworzonego przez owady soku drzew – może być liściasty lub iglasty i charakteryzuje się ciemniejszą barwą. Barwa miodu zależy od surowca – od niemal białej w przypadku rzepaku, przez jasnożółtą lipę, aż po intensywnie brunatną grykę. W 100 gramach miodu znajduje się około 320–330 kcal, a dominujące w nim cukry proste stanowią szybko przyswajalne źródło energii. Aby zachować jego właściwości biologiczne, nie należy podgrzewać go powyżej 48–49°C. Podczas wykładu omówiono także właściwości poszczególnych miodów: gryczany – wspierający układ krążenia i pamięć, rzepakowy – korzystnie wpływający na serce i wątrobę, lipowy – działający przeciwgorączkowo i uspokajająco. Oprócz miodu ogromne znaczenie mają także inne produkty pszczele: propolis, pyłek kwiatowy, mleczko pszczele, wosk czy jad pszczeli. Wykazują one działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i wzmacniające, znajdując zastosowanie zarówno w codziennej profilaktyce, jak i w przemyśle farmaceutycznym. Wykład dr hab. Barbary Dyki przypomniał nam, że pszczelarstwo to nie tylko produkcja miodu. To harmonijna współpraca roślin, owadów i człowieka. Każda łyżeczka miodu jest efektem tysięcy lotów, pracy całej rodziny pszczelej i bogactwa natury, które warto chronić i doceniać.
